جاروبرقی پلاستیکی

یکی از مهمترین مزایای شکل دهی خلاء هزینه کم ابزار است. بر خلاف قالب‌گیری تزریقی، که نیازمند قالب‌های فولادی یا آلومینیومی دقیق ماشین‌کاری شده- با کانال‌های داخلی پیچیده است، قالب‌های شکل‌دهی خلاء ابزارهای ساده‌ای هستند که فقط هندسه مثبت قطعه مورد نظر را نشان می‌دهند. قالب‌ها را می‌توان از مواد ارزان‌قیمتی مانند چوب، آلومینیوم ریخته‌گری یا حتی پلیمرهای چاپ‌شده سه بعدی- ساخت که این فرآیند را از نظر اقتصادی برای حجم‌های تولید کم- تا{{6} متوسط ​​می‌سازد.

شکل‌دهی خلاء چرخه‌های سریعی را ارائه می‌دهد، با ماشین‌های خودکار که قادر به تولید سریع و مداوم قطعات هستند. این فرآیند، توالی‌های طولانی خنک‌سازی قالب و بیرون راندن قالب‌گیری تزریقی را حذف می‌کند، و هر قسمت را در کسری از زمان برای اجزای کم عمق تا متوسط- تحویل می‌دهد. دستگاه‌های شکل‌دهی خودکار خلاء با سرعت بالا می‌توانند فرکانس چرخه‌ای تا 45 سیکل در دقیقه را به دست آورند.

شکل‌دهی خلاء انعطاف‌پذیری طراحی عالی را ارائه می‌دهد-می‌تواند تغییرات اندازه قطعه را با حداقل سرمایه‌گذاری اضافی مدیریت کند، زیرا همان دستگاه می‌تواند قالب‌هایی با ابعاد مختلف را در خود جای دهد. این فرآیند برای دوره‌های تولید کم تا متوسط ​​(معمولاً تا 3000 قطعه) مقرون‌به‌صرفه است و به‌ویژه برای قطعات بزرگی که تولید آنها از طریق قالب‌گیری تزریقی غیرعملی یا بسیار گران هستند، مفید است.

تقریباً تمام ترموپلاستیک ها را می توان به صورت مواد ورقه ای و خلاء تولید کرد. مواد متداول مورد استفاده عبارتند از ABS، PVC، PETG، PS (پلی استایرن)، PP (پلی پروپیلن)، PE (پلی اتیلن)، PC (پلی کربنات) و PMMA (اکریلیک). این فرآیند از ورق های ترموپلاستیک صلب و انعطاف پذیر پشتیبانی می کند، از لایه های نازک-گیج (به نازکی 0.25 میلی متر) تا صفحات ضخیم- تا 12 میلی متر. معیارهای انتخاب مواد بسته به کاربرد متفاوت است-برنامه های شفاف به نفع PET و اکریلیک هستند، اجزای مقاوم در برابر ضربه-و بادوام از ABS استفاده می کنند، در حالی که برنامه های بسته بندی عمدتاً از PS، PVC و PET استفاده می کنند.